Telecommunicatietoestellen § 3 nr. 45 Duitse wet op de inkomstenbelasting (Einkommenssteuergesetz)

 
 
 
  1. Privégebruik PC en telecommunicatietoestellen in eigendom van de werkgever
 
Conform § 3 nr. 45 van de Duitse wet op de inkomstenbelasting is het financiёle voordeel dat ontstaat door het privégebruik van bedrijfscomputers en telecommunicatietoestellen (telefoon; mobiel; fax)  belastingvrij. De belastingvrijheid geldt daarbij niet alleen voor het privégebruik van de PC en de telefoon op het werk, maar ook wanneer de werkgever de werknemer bijvoorbeeld een mobiel of een laptop voor continu privégebruik ter beschikking stelt of voor de werknemer thuis een bedrijfsmatige telefoonaansluiting laat aanleggen die de werknemer zonder beperkingen privé kan gebruiken.
 
Bepalend is, dat het om een bedrijfsmatige telefoonaansluiting gaat. Dat betekent dat telefoon, mobiel, fax of PC eigendom moeten blijven van de werkgever. De belastingvrijheid conform § 3 nr. 45 is niet van toepassing wanneer de werknemer te beschouwen is als de economische eigenaar van het telecommunicatietoestel. In dat geval gaat het niet meer om het ter beschikking stellen voor gebruik maar om het in eigendom overdragen van een telecommunicatietoestel.
 
De belastingvrijheid van het financiële voordeel geldt alleen bij het ter beschikking stellen van telecommunicatietoestellen of door de werkgever zelf of op grond van het arbeidscontract door derden. Er is dus geen sprake van belastingvrijheid wanneer de werkgever de werknemer het toestel kado doet of goedkoper in eigendom geeft.
 
 
 
  1. Bedrijfsmatig en privégebruik van een PC en telecommunicatietoestellen in eigendom van de werknemer
 
Bij het bedrijfsmatig en privégebruik van een toestel dat eigendom is van een werknemer, moet het volgende onderscheid gemaakt worden:
 
  • Bij vergoeding van de voor de werknemer ontstane kosten voor het bedrijfsmatig gebruik gaat het om een belastingvrije onkostenvergoeding conform § 3 nr. 50 van de Duitse wet op de inkomstenbelasting. De werknemer moet de omvang van het bedrijfsmatige gebruik aantonen, eventueel schatten. Conform R 22 alinea 2 Lohnsteuerrichtlinien (Duitse richtlijnen loonbelasting) is het toegestaan om het gemiddelde maandelijkse bedrag van de rekeningen over 3 maanden telkens als basis te nemen voor 1 jaar. Zonder bewijs is de belastingvrije vergoeding beperkt tot 20% resp. 20,00 euro per maand.
 
Draagt de werknemer de kosten van het bedrijfsmatige gebruik, dan gaat het hier om verwervingskosten. Belastingvrije vergoedingen door de werkgever verminderen het als verwervingskosten aftrekbare bedrag.
 
  • Vergoedt de werkgever niet alleen de kosten voor het bedrijfsmatige gebruik maar ook voor het privégebruik, dan geldt de vergoeding voor privégebruik als belastingplichtig salaris. Ook hier moet het gebruik - zakelijk resp. privé - naar verhouding worden bepaald.
 
  • De werkgever mag voor het privégebruik van internet (alleen internet, geen telefoon, fax of e-mail) conform § 40 alinea 2 nr. 5 een onkostenvergoeding betalen van 25%. Ter vereenvoudiging kan de werkgever het door de werknemer aangegeven bedrag voor internetgebruik op 50,00 euro per maand vaststellen.
 
Toepassingsgebied §3 nr. 45 heeft uitsluitend betrekking op werknemers.